Constructed from the 74 chapters of a text by Paul Pourveur, Alice#2 tells the story of a young seropositive woman. Is she dying or already dead? Through confessions and thoughts on the little things in life, the monologue takes us along the visible and the invisible, presence and absence. Reality on stage gets contaminated by the video installation, in which the actress interacts with her other reality.
Alice#2 is gebaseerd op een tekst van Paul Pourveur. Vanuit 74 hoofstukken wordt het levensverhaal van een jonge seropositieve vrouw vertelt. Is ze stervende of reeds dood? Langs bekentenissen en reflecties over de kleine dingen des levens, schaatst de monoloog over de dunne grens tussen het tastbare en het onzichtbare, de aanwezigheid en de afwezigheid. De werkelijkheid op de scène wordt voortdurend besmet door de video-installatie waarin de actrice interageert met zichzelf in een virtuele realiteit.
|
Alice#2 speelde in januari 2004 in kunstencentrum Nadine (Brussel). Ook de video performance Tintagiles werd er getoond.
|
|
Alice#2 ging in première tijdens het Temps d'Images Festival in augustus 2003. Onder de noemer NOTLIVE/ENDIRECT toonde de Filmfabriek oude en nieuwe installaties/performances in de Hallen van Schaarbeek.
|
|
|
|
|
|
